1. آنان برگزیدگان قوم عرب هستند.
2. آنان محور و اساس امور، خلیفه خدا در زمین و امین بر بندگان اویند.
3. آنان تنها عالمان اخلاق و زهد در جامعه اسلامی هستند.
4. آنان سیاستمدارانی هستند که باید رهبری ظاهری جامعه را به دست گیرند.

1. من مصلح اجتماعی بزرگی هستم که در آینده خواهم آمد.
2. من آخرین وصی پیامبر خدا هستم و به وسیله‌ی من بلاها از شیعیان دفع می‌شود.
3. من تنها یک عالم دینی هستم که در دوران غیبت متولد شده‌ام.
4. من نماد امید به آینده‌ای بهتر برای همه انسان‌ها هستم.

1. منتظر ظهور باشید و هیچ اقدامی نکنید.
2. به عقل خود رجوع کنید و هر طور صلاح دیدید عمل نمایید.
3. به راویان حدیث و فقها مراجعه کنید که آنان در زمان غیبت حجت من بر شما هستند.
4. به حاکمان وقت، صرف نظر از عدالتشان، مراجعه کنید.

1. با اکثریت مردم است.
2. با علمای همه مذاهب است.
3. با ما اهل بیت رسول الله (ص) است.
4. با حاکمان عادل است.

1. در آن زایمان و درد زایمان وجود ندارد.
2. در آن فقط مردان زندگی می‌کنند.
3. در آن فرزندان به شکل طبیعی متولد می‌شوند.
4. در آن آرزوها به سرعت محقق می‌شود.

1. عالمی دلسوز اما اشتباه‌کار.
2. عابدی زاهد اما بی‌اطلاع.
3. ستمگر و معصیت‌کار.
4. فردی با نیت پاک اما فهم نادرست.

1. با اهل بیت (ع) است و هرکس غیر از آنان ادعا کند گمراه است.
2. با کتاب‌های آسمانی است.
3. با عقل جمعی بشریت است.
4. با علمای مشهور است.

1. حق و باطل همواره در کنار هم خواهند ماند.
2. خداوند امتناع دارد که حق ناقص بماند و باطل نابود نشود.
3. باطل گاهی بر حق غلبه می‌کند.
4. درک حق برای همه مردم ممکن نیست.

1. من مانند پدرانم با طاغوت بیعت می‌کنم.
2. من در زمانی ظهور می‌کنم که هیچ طاغوتی بر من منتی ندارد.
3. من اساساً با هیچ حاکمی بیعت نمی‌کنم.
4. من قبل از ظهور با طاغوت مدارا می‌کنم.

1. برای تشکیل بزرگ‌ترین حکومت تاریخ.
2. برای انتقام از دشمنان اهل بیت.
3. برای پر کردن زمین از عدل و داد، پس از آنکه از ظلم و جور پر شده است.
4. برای احیای مراسم مذهبی و عبادی.

1. از خدا بترسید و تسلیم ما باشید و امور خود را به ما واگذار کنید.
2. در همه کارها با ما مشورت کنید.
3. فقط در امور دینی به ما رجوع کنید.
4. برای یافتن اسرار غیبت تلاش کنید.

1. برای غنی شدن خاندان امامت.
2. برای تزکیه و پاکی زندگی و ثروت مردم.
3. برای هزینه‌های نظامی و جنگ.
4. این یک حکم اجباری و بدون فلسفه است.

1. امامان از طریق جاسوسان از اخبار مردم مطلع می‌شوند.
2. امامان بر تمام احوال و اخبار مردم آگاهند و چیزی بر آنان پنهان نیست.
3. امامان فقط از امور مهم سیاسی آگاهند.
4. علم امامان پس از مرگ مردم به آنان می‌رسد.

1. شب عید فطر.
2. بعد از نماز ظهر.
3. بعد از نیمه شب جمعه با انجام غسل و مناجات.
4. در حین سحر در ماه رمضان.

1. پرداخت زکات و صدقات.
2. نمازهای مستحبی زیاد.
3. طلب مغفرت بعضی مردم برای بعضی دیگر.
4. وجود پیامبران و اولیا.

1. اعتقاد به زنده بودن حضرت عیسی (ع).
2. اعتقاد به زنده بودن حضرت خضر (ع).
3. اعتقاد به زنده بودن (به معنای عدم وفات) امام حسین (ع).
4. اعتقاد به رجعت ائمه (ع).

1. ثواب زیارت کربلا را دارد.
2. ثواب تسبیح و ذکر را دارد حتی اگر دعا خوانده نشود.
3. باعث شفای بیماری‌ها می‌شود.
4. باعث افزایش روزی می‌شود.

1. فقط قضای آن روزه را دارد.
2. قضا و یک کفاره بر او واجب است.
3. قضا و هر سه نوع کفاره (60 روز روزه، اطعام 60 مسکین، آزاد کردن بنده) بر او واجب است.
4. فقط استغفار کافی است.

1. باعث پاکی مغز می‌شود.
2. انسان را تا سه روز از مرگ نجات می‌بخشد.
3. نشانه سلامت بدن است.
4. سبب بخشش گناهان کوچک می‌شود.

1. مستحب است.
2. مباح است.
3. باعث تعجیل در ظهور می‌شود.
4. موجب لعنت و غضب خداوند است.

1. عملی انجام دهد که سبب نزدیکی و جذب محبت اهل بیت (ع) شود.
2. فقط به وظایف واجب خود عمل کند.
3. در مجالس عزاداری شرکت فعال داشته باشد.
4. منتظر امر خاص امام (عج) باشد.

1. یک روز.
2. هفت روز.
3. چهل روز.
4. یک سال.

1. از بهترین و ضروری‌ترین سنت‌هاست.
2. یک عمل مستحب کم‌اهمیت است.
3. فقط برای شکر نعمت‌های خاص واجب است.
4. جایگزین نمازهای قضا می‌شود.

1. مانند باران برای زمین خشک.
2. مانند خورشید برای روز.
3. مانند ستاره‌ها برای اهل آسمان (که مایه امانند).
4. مانند دریا برای تشنگان.

1. اراده آنان مستقل از اراده خداوند است.
2. قلوب آنان ظرف اراده الهی است و وقتی خدا بخواهد، آنان نیز می‌خواهند.
3. آنان فقط مجری اراده خداوند در زمین هستند.
4. اراده خداوند تابع اراده اهل بیت است.

1. خدا با ماست و نیازی به دیگران نداریم.
2. ما برای پیشبرد کارهایمان به کمک مردم نیاز داریم.
3. ما نماینده مردم نزد خدا هستیم.
4. مردم باید ما را در همه کارها یاری کنند.

1. روزه گرفتن.
2. صدقه دادن.
3. نماز خواندن.
4. حج رفتن.

1. وقتی که صاحب مال غنی باشد.
2. وقتی که شما به آن مال نیاز مبرم دارید.
3. فقط با اذن و اجازه صاحب مال.
4. وقتی که صاحب مال گناهکار باشد.

1. مانند فضیلت روزه واجب بر مستحب.
2. مانند فضیلت نماز واجب بر نماز مستحب.
3. مانند فضیلت حج بر عمره.
4. مانند فضیلت قرآن بر سایر کتب.

1. شب جمعه.
2. پیش از ظهر روز جمعه.
3. بعد از نماز عصر پنجشنبه.
4. هنگام طلوع فجر.

1. ملعون و نفرین شده است.
2. فقط گناه کرده است.
3. نمازش قضا شده و باید قضا کند.
4. باید استغفار کند.

1. آنان ثروتمندترین مردم زمان خود بودند.
2. خداوند آنان را با نعمت‌هایش قانع و خودکفا کرده است.
3. آنان از مردم کمک مالی نمی‌پذیرفتند.
4. آنان اموال زیادی را انفاق می‌کردند.

1. به ابلیس.
2. به فرعون.
3. به فرزند حضرت نوح (ع).
4. به قابیل.

1. از عالم دینی.
2. از حجت خدا (یا ظاهر یا پنهان).
3. از نیکوکاران.
4. از پیامبران.

1. پیروزی نظامی اهل حق.
2. اجازه خداوند به اهل بیت برای سخن گفتن و بیان حقایق.
3. آگاهی یافتن تمام مردم.
4. گذشت زمان.

1. به استفاده از چراغ در شب تاریک.
2. به استفاده از خورشید وقتی که پشت ابر پنهان است.
3. به نوشیدن آب از چاه.
4. به دنبال کردن نقشه گنج.

1. بر مبنای مدح و ثنای آنان در اشعار.
2. بر مبنای عمل به سنت و اجرای احکام الهی.
3. بر مبنای دفاع نظامی از آنان.
4. بر مبنای زیارت قبور آنان.

1. او فردی امیدوار است.
2. او دروغ گفته است.
3. او به ظهور نزدیک شده است.
4. کار او مباح است.

1. آمادگی نظامی پیدا کنید.
2. بسیار دعا کنید.
3. به همه جهان اسلام بپیوندید.
4. علم غیبت بیاموزید.

1. فهرست اسامی شیعیان.
2. دعای فرج و صلوات بر آن حضرت.
3. وقایع آینده تا زمان ظهور.
4. تفسیر برخی آیات قرآن.

۱) امام در غیبت فقط از حال برخی شیعیان ویژه آگاه است.

۲) غیبت به معنای قطع کامل ارتباط و نظارت امام است.

۳) امام با علم گسترده خود بر احوال شیعیان نظارت دارد و وجودش حتی در پس پرده غیبت، فیض‌بخش است.

۴) مردم فقط با ظهور امام از علم او بهره می‌برند.

۱) فقط دعا کردن و کناره‌گیری از جامعه.

۲) فقط فعالیت علمی و فقهی، بدون توجه به دعا برای ظهور.

۳) رجوع به نایبان عام (فقها) برای حل مشکلات شرعی و اجتماعی، و همزمان دعا برای فرج.

۴) تلاش برای یافتن و ملاقات با امام غایب به هر قیمتی.

۱) آماده‌سازی نظامی برای جنگ‌های دوران ظهور.

۲) تلاش برای برپایی عدالت در حد توان و گسترش معارف مهدوی در جامعه خود.

۳) انتظار منفعلانه تا امام بیاید و همه کارها را انجام دهد.

۴) تنها به زیارت اماکن متبرکه اکتفا کردن.

۱) ارتباط معنوی و پیمان بستن با امام، حتی در دوران غیبت، از طریق دعا ممکن و موثر است.

۲) دعا فقط برای رفع مشکلات شخصی است.

۳) ارتباط با امام تنها پس از مرگ ممکن است.

۴) خواندن دعاهای خاص، باعث ملاقات با امام می‌شود.

۱) کاملاً درست است، چون عصر، عصر دموکراسی است.

۲) نادرست است؛ زیرا مطابق تعالیم اهل بیت (ع)، هدایت و حجت الهی به شکل ظاهر یا باطن همواره ضروری است.

۳) فقط در امور معنوی نیاز به حجت است، نه مسائل اجتماعی.

۴) حجت الهی فقط در زمان پیامبران لازم بود.

۱) انتظار یک رویداد صرفاً آینده‌نگرانه و بدون تکلیف در حال حاضر.

۲) خودسازی، عمل صالح و آمادگی عملی و فکری برای تحقق آرمان‌های امام در عصر غیبت.

۳) فقط گریه کردن برای امام.

۴) قطع امید از بهبود شرایط تا زمان ظهور.

۱) ادامه‌دهنده نظام‌های سیاسی پیشین با اصلاحات جزئی.

۲) مشروعیت خود را از آرای عمومی مردم می‌گیرد.

۳) کاملاً مستقل از هرگونه نظام طاغوتی و باطل، و تجلی کامل ولایت الهی است.

۴) تنها یک حکومت معنوی بدون بعد سیاسی است.

۱) دعا تنها عامل تعجیل ظهور است.

۲) دعا، خواست قلبی و ارتباط بنده با خدا را برای تحقق وعده الهی نشان می‌دهد و خود یک عمل تربیتی و جامعه‌ساز است.

۳) فقط ائمه (ع) باید برای فرج دعا کنند.

۴) دعا برای فرج فایده‌ای ندارد و فقط یک تسلی خاطر است.

۱) تنها بیان احساسات و مداحی.

۲) پذیرش ولایت کلیه اهل بیت (ع) و عمل به دستورات و سنت آنان در همه عرصه‌ها.

۳) فقط دوستی با سادات.

۴) پرداخت کمک‌های مالی به نهادهای مذهبی.

۱) ناامیدی و قطع امید.

۲) صبر و استقامت همراه با عمل و دعا، بدون ادعای علم به وقت ظهور.

۳) اصرار بر تعیین تاریخ‌های مختلف برای ظهور.

۴) کناره‌گیری کامل از زندگی دنیوی.

۱) فردگرایی و بی‌اعتنایی به سرنوشت دیگران.

۲) عفو عمومی و دوستی با همه، حتی دشمنان.

۳) دلسوزی و دعا برای هدایت دیگران، و در عین حال درخواست دوری شرّ ظالمان از مؤمنان.

۴) انتقام‌جویی شخصی از دشمنان.

۱) امامان خودشان نیز نمی‌دانند.

۲) این امر مشروط به اذن الهی و مصلحت‌هایی است که امام از آن آگاه است.

۳) مردم علاقه‌ای به شنیدن حقایق ندارند.

۴) بیان تمام حقایق، باعث کفر همگانی می‌شود.

۱) بله، توکل یعنی دست روی دست گذاشتن.

۲) خیر، توکل به معنای واگذاری نتیجه به خدا و امام است، نه ترک تلاش و انجام وظیفه.

۳) فقط در امور مادی باید تلاش کرد و در معنویات توکل کرد.

۴) تلاش، نشانه بی‌اعتمادی به امام است.

۱) زمین یک موجود زنده و با شعور است که از گناهان انسان آسیب می‌بیند.

۲) این حکم فقط یک مجازات اجتماعی است.

۳) برخی اعمال انسان، حتی اگر شخصی به نظر برسد، تأثیری فراتر از خودش بر محیط دارد.

۴) این حدیث مربوط به بهداشت فردی است و بار معنوی ندارد.

۱) تأمین هزینه‌های شخصی ائمه که فقیر بودند.

۲) وسیله‌ای برای آزمایش مردم و تزکیه و رشد مالی و معنوی خود آنان.

۳) یک قرارداد مالیاتی معمولی برای اداره حکومت.

۴) فقط برای نشان دادن قدرت امام است.

۱) نماز تنها یک عبادت فردی است.

۲) نماز سلاح اصلی مبارزه با وسوسه‌های درونی (شیطان باطن) و حفظ روحیه بندگی است.

۳) نماز فقط برای بخشش گناهان است.

۴) نماز ورد زبان و ذکر تکرارى بيش نيست.

۱) فقط شیعیان ایران.

۲) فقط کسانی که امام را دیده‌اند.

۳) یک فرج عمومی برای همه انسان‌های مستضعف و اهل حق در سراسر جهان.

۴) فقط برای نجات شیعیان از مشکلات مالی.

۱) دعوت به کتاب خدا و سنت پیامبر (ص).

۲) ادعای دسترسی ویژه به امام زمان (عج) برای اهداف شخصی یا قدرت‌طلبی.

۳) تواضع و خدمت به مردم بدون ادعا.

۴) تلاش برای وحدت بین مذاهب اسلامی.

۱) فقط ایجاد یک عادت روزانه مذهبی.

۲) زنده نگاه داشتن روحیه بیعت و مسئولیت‌پذیری در قبال امام و تجدید روزانه عهد عمل به وظایف.

۳) تضمین طول عمر.

۴) نشان دادن تعصب مذهبی.